Reflexión Texto Heller

Na primeira parte da lectura, a autora céntrase sobre todo na cuestión da estandarización do inglés dende unha perspectiva crítica. O estándar baséase en datos empíricos, e a pesar de que a comunidade negra sempre estivese presente na América angloparlante, a raíz da esclavitude (unha das regras coloniais), ademais doutras comunidades, o inglés américano estándar ten a súa orixe na fala da elite, que para a sorpresa de ninguén é a fala branca. Isto conleva a unha marxinación doutras variedades do inglés ou incluso doutras linguas. Ademais existe un claro rexeitamento cara a fala de persoas racializadas ou de distinta orixe étnica, crenza ligada a xerarquías sociais e a un pensamento imperialista. A "fala branca" conta cun gran prestixio, polo contrario a fala negra, ou African-American Vernacular English é etiquetada como un sociolecto.

O inglés afroamericano foi visto como vulgar e inintelixible aínda sendo totalmente entendible para calquera falante do inglés. Isto reflicte unha clara imposición de poder e unha forma de controlar comunidades colonizadas. Malia esta marxinación lingüistica, en Europa contamos co gran prestixio de ter unha rica variedade de linguas, mais tristemente algúns gobernos incitan á propia morte das linguas minoritarias pois non forma parte dos seus intereses promover outras linguas que a propia lingua de prestixio.

Polo tanto, chego a conclusión de que o desenvolvemento das linguas coloniais entre comunidades sometidas a unha autoridade imperialista veuse claramente afectado. Mais este problema atravesa outras fronteiras, como a literatura. Podemos observar como obras poscoloniais escritas por autores racializados angloparlantes pertencentes ás antigas colonias do Imperio Británico , non son consideradas dentro do canon ou nin sequera forman parte das obras clave da literatura anglófona.